Ovaj jedinstveni roman nudi čitaocima intiman uvid u život osmogodišnje devojčice kroz njene dnevničke zapise, paralelno razvijajući potresnu priču o četvorogodišnjem izbegličkom životu ruskih državljana na brodovima u Tunisu, lišenih prava na kopno.
Autorka Gordana Naumović je uspela da prevede deo ovog autentičnog dnevnika, stvarajući delo koje prevazilazi uzrasne granice i dotiče se univerzalnih tema stradanja, nade i istrajnosti.
„Povest o stradanju i životu dece na izbegličkim brodovima za vreme građanskog rata u Rusiji u periodu od 1920. do 1924. godine pokušaćemo da razumemo kroz psihološko-pedagošku dimenziju koja nam je najpotrebnija,“ ističe recenzentkinja knjige, prof. dr Biljana Anđelković, neurolog i neuropsihijatar. Ona dodaje da junaci ove povesti preživljavaju izbeglička stradanja zahvaljujući „nadi i želji da se vrate u voljenu domovinu“, približavajući čitaocu „teškoće i izbeglištvo sadašnjeg trenutka“. Prof. dr Anđelković zaključuje da smo često „izgnani od jezgra ljubavi u sebi, od izvora nade, od spremnosti da se borimo, od osećanja zaštićenosti.“
Gordana Naumović je diplomirala ruski i poljski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gde je i magistrirala i doktorirala. Sa bogatim iskustvom u prevođenju i autorstvom deset udžbenika ruskog jezika, ona je priznati stručnjak u svojoj oblasti. Aktivna je članica brojnih slavističkih udruženja i dobitnica je značajnih književnih nagrada i priznanja, uključujući titulu „NAJBOLJI UČITELJ RUSKOG JEZIKA NA SVETU VAN GRANICE RUSKE FEDERACIJE“ u Moskvi 2014. godine i Orden kozačke vojske za doprinos očuvanju ruskog jezika u Srbiji.
