Pionirski park, nekadašnja Dvorska bašta, zaštićen je kao spomenik prirode i čini zaštićenu okolinu nepokretnih kulturnih dobara – zgrade Starog dvora, odnosno današnje Skupštine grada Beograda, i Novog dvora – danas sedišta predsednika Srbije.
Prema tvrdnjama stručnjaka i ekoloških aktivista, u Pionirskom parku nalazile su se pojedine retke i zaštićene biljne vrste, a smatraju i da je zelenilo u tom spomeniku prirode uništeno tokom 18-mesečnog boravka pristalica vlasti.
Pionirski park ograđen je sa svih strana, uglavnom duplom ili višestrukom metalnom ogradom, dok je u samom parku, uz desetak nepravilno raspoređenih velikih šatora, istaknuto i nekoliko transparenata „Srbija pobeđuje“ sa fotografijama predsednika Srbije Aleksandra Vučića.
Sa zadnje strane parka, uz Ulicu kralja Milana, takođe je postavljena dvostruka ograda, a ulaz je moguć jedino pored skupštine grada, gde se nalazi jedan šator koji služi kao prijavnica i pored koje se može proći samo uz prethodno odobrenje.
U samom parku, kao i kod druge prijavnice koja se nalazi prekoputa Doma narodne skupštine, prethodnih dana boravio je mali broj ljudi koji obezbeđuju taj prostor, kao i pojedini pripadnici policije.
U neposrednoj blizini parka, svakog dana se nalazi bar po jedna policijska patrola, povremeno i policijska „marica“ sa pripadnicima interventne jedinice, dok je ispred, takođe ograđene, skupštine grada parkirano još nekoliko policijskih vozila.
U Pionirskom parku raspoređeno je i više plastičnih kontejnera, kao i mobilnih toaleta, dok za razliku od situacija kada su se u parku održavali veći skupovi pristalica vlasti, sada nije primetno razbacano smeće.
Šatorsko naselje u Pionirskom parku postavljeno je 6. marta 2025. godine, uoči studentskog protesta koji je bio zakazan za 15. mart ispred Doma narodne skupštine koji se nalazi prekoputa Pionirskog parka.
Prvobitni stanovnici kampa tvrdili su da su oni „studenti koji žele da uče“, koji se protive blokadama koje su tada bile u toku na fakultetima širom Srbije.
Mesec dana kasnije, uoči skupa koji je ispred zgrade parlamenta organizovala vlast i na kom se obraćao predsednik Srbije Aleksandar Vučić, šatorsko naselje koje je u međuvremenu u delu javnosti dobilo naziv „Ćacilend“, prošireno je i na Trg Nikole Pašića u kojoj je u potpunosti zaustavljen saobraćaj.
Na toj lokaciji tada je postavljen veći broj velikih belih šatora u kojima su 24 časa dnevno boravile pristalice vlasti, a u narednim mesecima postavljene su i ograde i betonske barijere na raskrsnici sa Takovskom ulicom, kao i na suprotnoj stran, na raskrsnici sa Terazijama i Dečanskom ulicom.
U ograđeni prostor bilo je nemoguće ući automobilima, a u jednom periodu i pešaka, jer su postavljene prijavnice koje je bilo moguće proći samo ukoliko neko ima akreditaciju i dozvolu, ali obezbeđenje u tim kućicama nikada nije navodilo kome je potrebno obratiti se za ulazak u ograđeni prostor.
Tokom više meseci, u tom prostoru napadnuti su brojni aktivisti, političari, ali i novinari koji su snimali i izveštavali sa te lokacije, a prema izveštajima medija, opozicije, civilnog društva i studenata u blokadi, napade su vršile osobe koje su ranije osuđivana za različita teška krivična dela i koje su bile česti stanovnici tog naselja.
U novembru prošle godine, 71-godišnji muškarac je zapalio nekoliko šatora i pištoljem ranio jednog od stanovnika tog šatorskog naselja, nakon čega je uhapšen.
Krajem decembra prošle godine, predsednik Srbije Aleksandar Vučić posetio je šatorsko naselje i zahvalio se prisutnima što su „čuvali i odbranili Srbiju“, najavljujući da će deo naselja koji se nalazio na ulici, biti uklonjen, dok će deo u Pionirskom parku „ostati još neko vreme“.
Nekoliko dana pred Novu godinu, kamp je uklonjen sa ulice između Doma narodne nkupštine i Pionirskog parka, a na tom mestu postavljene kućice Božićnog bazara, čijim je uklanjanjem 4. januara uspostavljen saobraćaj u tom delu centra Beograda nakon višemesečne blokade.
Deo šatorskog naselja u Pionirskom parku i danas je na istom mestu, 18 meseci kasnije.
Analitičari su u ranijim izjavama ocenjivali da je postavljanje šatorskog naselja služilo kao svojevrsna „odbrana“ prostora koji se nalazi ispred predsedništva, skupštine Srbije i skupštine Beograda od potencijalnih studentskih i građanskih protesta, što su potvrđivali i pojedini analitičari bliski vlastima, izjavama da je zahvaljujući tom parku sprečen „srpski Majdan“.
