Devet mladih života ugašeno je, a četrdeset ih je povređeno. Jugoslavija je zanemela, a Lazarevac se dugo nije oporavio.
Stariji Lazarevčani nikada neće zaboraviti ovu tragediju, a mlađi naraštaji moraju znati za ovaj događaj koji je grad zavio u crno. Svi su o tome izveštavali, a javnost je danima pratila što se događa. Zoran Joksić Joksa, koji je nedavno preminuo, prikupio je sva tadašnja saopštenja i pre nekoliko godina ustupio ih autorki ovog teksta.
Stariji sugrađani sećaju se da su tog oktobra, tela poginulih mladih ljudi bila izložena u Centru za kulturu čemu je svedočio ceo grad, a budući da su stradali bili članovi Kulturno umetničkih društava i sportskih klubova, mnogi su poslednjem ispraćaju prisustvovali u nošnjama i dresovima.
Ova tragedija, iako davna, podseća nas na krhkost života i važnost zajedništva u teškim trenucima. Lazarevac je, i tada kao i danas, bio mesto gde se tuga delila, a bol lečila zajedničkim snagama. Mladi životi, prekinuti u trenutku, ostavili su iza sebe prazninu koja nikada neće biti popunjena.
Ovaj tekst posvećen je sećanju na nevine žrtve i njihovim porodicama, uz nadu da se ovakve tragedije više nikada neće ponoviti.
Teška saobraćajna nesreća dogodila se kod Višegrada, početkom oktobra 1978. godine, kada se autobus sa radnicima REIK „Kolubara“ survao u provaliju
Devet mladih radnika izgubilo je živote dok je 40 teže i lakše povređeno.
Novinski članci iz lista BORBA o teškoj saobraćajnoj nesreći u mestu Podorahovici kod Višegrada:
TEŠKA SAOBRAĆAJNA NESREĆA KOD VIŠEGRADA – BORBA; ponedeljak, 2. oktobar 1978.
Autobus sa radnicima REIK „Kolubara“ survao se u provaliju. Sedam mladih radnika izgubilo je živote dok je 40 teže i lakše povređeno. Povređeni putnici prebačeni su hitno u bolnice u Višegrad, Foču, Goražde i Titovo Užice, gde im je ukazana lekarska pomoć.
– Velika žalost u Višegradu i Lazarevcu
U teškoj saobraćajnoj nesreći koja se dogodila juče oko 10 časova na putu Goražde – Višegrad, kod sela Šipa sedam mladih ljudi izgubilo je živote. Na mestu udesa poginuli su Radiša Ivanović, Slavica Jeremić, Snežana Gambelić, Slavica Paunović, Velimir Pejčić i Milica Đorđević. Odmah pošto je prebačena u fočansku bolnicu preminula je teško povređena Ljiljana Milosavljević, dok je preostalih 40 putnika teže i lakše povređeno. Povređeni putnici su odmah posle nesreće prebačeni u višegradsku, fočansku i goraždansku bolnicu gde im je ukazana lekarska pomoć. Nesrećnim putnicima su pritekli u pomoć žitelji okolnih sela i gradova, kao i lekarske ekipe gde su povređeni smešteni. Zvanična istraga još nije saopštila uzrok udesa, ali prema izjavama očevidaca i lakše povređenih vozača autobusa, Đorđa Košanina i Zorana Ivanovića, do nesreće je došlo zbog klizavog puta, koji je autobus sa nesrećnim putnicima zaneo sa druma i bacio ga u provaliju duboku 100 metara. (Na blažoj krivini autobus valjevske „Strele“ mimoilazio se sa jednim teretnim kamionom, tako da je i to verovatno doprinelo teškoj tragediji).
Vredni lazarevački omladinci boravili su za vikend u Goraždu, na Borikama i u Rogatici. Bila im je to nagrada za angažovanje u njihovim kolektivima REIK„Kolubara“ i TE „Obrenovac“.
Juče pre podne uputili su se u posetu Višegradu, odakle su nameravali da nastave put Lazarevca. Međutim, teška tragedija zaustavila ih je samo desetak kilometara na domak Višegrada.
Na vest o nesreći na lice mesta odmah su stigli pripadnici SUP, lekarske ekipe, brojni građani iz Višegrada i okolnih sela. Prizor je bio stravičan. Do smrskanog autobusa gotovo je bilo nemoguće stići, ali su uz ogromno zalaganje vatrogasaca, građana i milicionera povređeni hitno prebačeni u bolnice u Višegrad, Foču, Goražde i Titovo Užice. Tragedija je teška, ali mogla je biti i daleko teža. Drveće koje se nalazi odmah pokraj Drine sprečilo je da se autobus ne surva u nabujalu reku, gde bi verovatno broj žrtava bio znatno veći.
Vest o nesreći duboko je potresla stanovnike Višegrada i okoline, pa je juče bio pravi dan žalosti. Predsednik Skupštine opštine Ljubomir Kodžo, sa saradnicima, među prvima je stigao na mesto nesreće i lično učestvovao u spašavanju nesrećnih omladinaca.
Vest o tragediji kod Višegrada u Lazarevcu je primljena sa dubokim bolom. Građani su saznali vest pošto je jedan od radnika, koji je bio u autobusu, javio telefonom u REIK „Kolubaru“ o tragediji. U Kombinatu „Kolubara“ juče su se okupili rukovodioci radnici ovoga kolektiva. Telefonske veze sa Višegradom nisu se prekidale. A, na vest o nesreći put Višegrada juče su se uputili predsednik Skupštine opštine Lazarevca Petar Đurović i sekretar Opštinskog komiteta SK Jovo Lazarević.
Autori: Đ. KESIĆ, OSMOVIĆ, ZATEŽIĆ i MUTAVDžIĆ
________________________
U fočanskoj bolnici do 15 časova prevezeno je 18 teže i lakše povređenih putnika nastradalih u autobuskoj nesreći kod Višegrada.
Teže su povređeni :
Predrag Živković (23) iz Lazarevca,
Tomislav Milinković iz Velikih Crljena,
Radovan Pajović (27) iz Lazarevca,
Divna Simić, Danka Mateljić (21) iz Arapovca kod Lazarevca, zadnja pošta Junkovac,
Ljiljana Jerotić(23) iz Lazarevca,
Milosava Matić iz Brajkovca.
Među teže povređenim nalaze se i dva neidentifikovana lica.
Lakše povrede zadobili su:
Zoran Stojić (22) iz Velikih Crljena,
Branka Marković (27) iz Lazarevca,
Gergi Andeje (36) iz Dimitrovgrada,
Veljko Radovanović (29) iz Novog Beograda,
Slavko Vulićević (21) iz Aranđelovca,
Mirko Vračar (27) iz Novog Beograda,
Milena Pavlović (30) iz Beograda, Labudovo Brdo, Krajiške divizije 57,
Đorđe Košanin (40) iz Lajkovca, vozač autobusa,
Milenka Nikolić (28)
i Milana Pavlović (29) iz Lazarevca
POSLE TEŠKE SAOBRAĆAJNE NESREĆE KOD VIŠEGRADA – BORBA; utorak, 3. oktobar 1978.
Očevici o tragičnom udesu
Od zadobijenih povreda u fočanskoj bolnici umrli mašinski inženjer Radovan Popović i ekonomski tehničar Slaviša Zoković. Dosad devet žrtava.
(Višegrad. 2. oktobra)
-Kapi hladne kiše mješale su se sa suzama Višegrađana. Nije bilo čovjeka iz ovog bosanskog mjestašca podno Bikavca koji nije plakao. Teška saobraćajna nesreća koja se dogodila u mjestu Podorahovci, osam kilometara ispred Višegrada, zauvjek je prekinula devet mladih života.
Ljekari višegradske bolnice dežurali su cijelu proteklu noći bdeli nad zdravljem lakše povrijeđenih djevojaka i mladića. Prema riječima doktora Safeta Zejnilovićka, oni su ispadajući iz autobusa koji je kao sumanut jurio niz litice prema mutnoj i nabujaloj Drini, zadobili ogrebotine, lakše lomove i kontuzije. Zoran Živanović (26), mašinski tehničar i predsjednik OOSSO REIK „Kolubara“ iz Lazarevca bio je vođa puta tragične ekskurzije. U trenutku nesreće sjedio je iza vozača.
“Video sam kamion i mislio da smo se već mimoišli. Put je bio klizav. Onda sam osjetio lagan udar. I više se ne sjećam kako smo se našli u dubokom kanjonu Drine. Ispao sam iz autobusa, bio sam sav krvav i isječen po rukama i nogama, Čuo sam zapomaganja, jauke, krike. Trčao sam od druga do druga, puzio, plakao. Onda sam vidio ljude kako trče prema nama. Hvala građanima Višegrada” – kaže Zoran.
Snežana Mazalica (29) teničar REIK „Kolubara“ majka dvoje djece sa mukom se prisjeća:
“Pjevali smo, dobro se sjećam, onu pesmu ,,Opraštam se drugovi sa vama“. Osjetila, sam udarac, onda tragedija. Prevrtali smo se, jauci su se prolamali kanjonomDrine. Nisam verovala da ću preživeti bio je to pravi pakao” – sjeća se Snežana.
Milanka Mladenović, kojoj je kičma teško oštećena, hitno je prebačena u bolnicu u Titovo Užice, a zatim juče u bolnicu u Beograd.
“Ne znam kada mi je bilo teže. Bilo je strašno, Izgubili smo devet primjernih omladinaša, devet djevojaka i mladića koji su bili divni drugovi, odlični i cjenjeni radnici “ kroz suze nam je kratko rekao Petar Đurović, predsjednik Skupštine opštine Lazarevac.
Od tragično nastradalih djevojaka i mladića na gradskom trgu prva se oprostila Envera Dervišević, predejednik Opštinske konferendije SSO Višegrada. Tužnim riječima saopštila je da svoje vršnjake, primjerne omladince, koji su bili u naponu snage, Višegrad nikada neće zaboraviti.
Nad kovčezima poginulih govorio je Šahin Muhić sekretar Opštinskog komiteta SK Višegrada.
Tužna kolona uputila se u Lazarevac oko 13 časova,
OSMOVIĆ i Lj. MUTAPČIĆ
___________.___________
POSLEDNjA POŠTA POGINULIM RADNICIMA ,,REIK KOLUBARA” – BORBA, sreda, 4. oktobar 1978.
Juče su u devet časova, ispred Doma kulture u Lazarevcu, ispraćena tela Velimira Pejčića, Radiše Ivanovića, Slavice Jeremić, Radovana Popovića, Ljiljane Milosavljević, Slaviše Đakovića, Milice Đorđević i Slavice Paunović, poginulih u saobraćajnoj nesreći kod Višegrada, u rodna mesta gde će biti sahranjeni. Snežana Gambelić je sahranjena u Lazarevcu. U to vreme i u 14 časova oglasile su se sirene iz svih rudarskih pogona. Od nastradalih su se oprostili predstavnici REIK „Kolubara“ i SO Lazarevca Milan Miletić i Petar Đurović.
Predsednik Skupštine SR Srbije Dušan Čkrebić uputio je telegram saučešća rudarsko-energetsko- industrijskom kombinatu „Kolubara“ u kojem se kaže:
“Duboko me je potresla vest o teškoj saobraćajnoj nesreći u kojoj su živote izgubili mladi radnici REIK Kolubara, pa vam u ime Skupštine SR Srbije i u svoje lično ime izražavam najdublje saučešće. Posebno vas molim da kod porodica vaših poginulih budete veran tumač naših iskrenih saosećanja.”
Predsednik Izvršnog veća Srbije Ivan Stambolić poslao je radnom kolektivu „Kolubara“ u Vreocima sledeći telegram:
„Sve nas je duboko potresla vest da su u teškoj saobraćajnoj nesreći u kojoj su izgubili živote izuzetni mladi radnici vašeg kolektiva, pa vam u ime Izvršnog veća Skupštine Socijalističke Republike Srbije i u svoje lično ime izražavam najdublje saučešće.“
