Pravoslavni vernici 20. oktobra obeležavaju Svetog Sergija i Vakha, hrišćanske mučenike koji su, prema crkvenom predanju, stradali početkom četvrtog veka jer nisu želeli da se odreknu svoje vere. Njihov praznik poznat je kao Srđevdan i obeležava se i kao krsna slava u pojedinim srpskim porodicama.
Sergije i Vakho bili su, prema hrišćanskom predanju, visoki dostojanstvenici i vojni oficiri na dvoru rimskog cara Maksimijana. Uživali su carevo poverenje, ali su se našli na udaru vlasti kada je otkriveno da su hrišćani.
Kada su odbili da prinesu žrtvu rimskim božanstvima, oduzeta su im vojna obeležja i bili su javno ponižavani. Potom su poslati pred namesnika Antioha, koji je pokušavao da ih natera da se odreknu hrišćanstva.
Prema crkvenom predanju, Vakho je stradao nakon mučenja, dok je Sergije, posle novih stradanja, pogubljen mačem. Njihovo mučeništvo tradicionalno se datira oko 303. godine.
Praznik Svetih Sergija i Vakha u pravoslavnoj tradiciji podseća na vernost uverenjima, hrabrost i istrajnost uprkos progonima. U srpskom narodu poznat je kao Srđevdan, a Sveti Sergije se povezuje i sa imenima Srđan i Srđa.
Prema pravoslavnom kalendaru, utorak, 20. oktobar 2026. godine, mrsni je dan, što znači da nema propisanog posta.
