Lubarda je tvrdio da je, kao zakonski zastupnik Crkvene opštine Ljubljana, podneo krivičnu prijavu protiv tadašnjeg starešine hrama Perana Boškovića zbog sumnje na finansijske malverzacije. Nakon što je odbio zahteve da prijavu povuče i promeni iskaz, kako navodi, bio je izložen pritiscima i zlostavljanju na radu.

Prema njegovim tvrdnjama, tadašnji mitropolit zagrebačko-ljubljanski Porfirije doneo je odluku o njegovom premeštaju iz Slovenije u Hrvatsku. Pošto Lubarda nije prihvatio premeštaj, stavljena mu je zabrana sveštenosluženja, a potom je odlukom crkvenih organa lišen svešteničkog čina.

Slovenački sudovi su u ranijem radnom sporu pravosnažno utvrdili da je Lubarda bio žrtva zlostavljanja na radu. Nalazi iz tog postupka poslužili su kao osnov za krivični postupak protiv Porfirija i Crkvene opštine Ljubljana.

Srpska pravoslavna crkva odbacila je optužbe, navodeći da je reč o neosnovanim postupcima koje godinama pokreće raščinjeni sveštenik. U saopštenju SPC istaknuto je i da su postavljanje i premeštaj sveštenika u isključivoj nadležnosti nadležnog episkopa.