Kao i u ostalim crkvama u ovom kraju i u njoj je sačuvan jedan broj bogoslužbenih knjiga. Najstarija je iz 1794. godine. Većina ostalih, njih 12, štampana je u periodu od 1803. do 1864. godine.

Selo Brajkovac se nalazi jugoistočno od Lazarevca. Nekad u sastavu Kačerskog sreza, ime je menjalo čak 3 puta. Po kazivanju Evlije Čelebije iz 1664. godine, selo se tada zvalo Gunjica. Za vreme Turaka su ga zvali Smrdljikovac, a danas Brajkovac. Za ime Smrdljikovac su vezane različite legende. Jedna kaže da je selo naziv dobilo po smradu koji se tuda širio od ubijenih Turaka; druga da je ime dobilo po jednoj vrsti smrdljive lipe koja je tu rasla, a treća da je naziv potekao od izvora sumporne vode.

Crkva brvnara koja se tu nalazi, podignuta je na temeljima starije crkve iz prethodnog perioda. Izgrađena je 1846. godine, a obnovljena 1904. i posvećena Svetom Georgiju.

Kao i u ostalim crkvama u ovom kraju i u njoj je sačuvan jedan broj bogoslužbenih knjiga. Većina, njih 12, štampana je u periodu od 1803. do 1864. godine. Kao najstariji, izdvaja se Novi zavet, štampan 1794. godine u Moskvi. Listovi su dimenzija 205×165 mm, tekst je štampan crnom bojom i uokviren na svakoj strani. Crvenom su dati naslovi i inicijali. Povezan je u drvene korice presvučene kožom, sa raspećem na prednjoj i ornamentima na zadnjoj korici, rađenim tehnikom slepog otiska. Ostala je i jedna kopča. Ostale knjige su u znatno lošijem stanju.

Ono što je interesantno su, zapravo, zapisi u ovim knjigama. Većina ovih knjiga je dospela u crkvu zahvaljujući vernicima koji su ih poklanjali „živima za zdravlje, mrtvima za dušu“. Gavrilovići, Radisavljevići, Jovanovići, Marinkovići, Stanoševići, Stevanovići i mnogi drugi, zahvaljujući ovim darovima crkvi, ostaju večno da žive na stranicama ovih knjiga.